Uczep trójlistkowy jest rośliną stosowaną głównie na wschodnich kresach Europy oraz Azji. W medycynie rosyjskiej napar z części naziemnej rośliny stosowany był w leczeniu takich schorzeń, jak: nieżyt nosa, dusznica bolesna, ostra infekcja dróg oddechowych oraz w krzywicy dziecięcej, dnie moczanowej, a także w zapaleniu okrężnicy jako środek przeciwzapalny. Zastosowanie znalazł również jako środek napotny, moczopędny oraz antyseptyczny. W Polsce używa się go głównie w kosmetykach w postaci oleju, szamponów oraz kremów do skóry wrażliwej oraz skłonnej do alergii. Jego zastosowanie miejscowe polecane jest na skórę trądzikową oraz alergiczną – likwiduje stany zapalne, podrażnienia oraz reguluje aktywność m.in. gruczołów łojowych. Preparaty z uczepem trójlistkowym znajdą zastosowanie także przy ukąszeniach owadów, egzemie oraz w stanach łuszczycowych. Roślina uznawana jest za swoje właściwości ściągające, a także za działanie wykorzystywane w popękanych naczyniach krwionośnych.
W przeszłości uczep trójlistkowy był cenioną rośliną pod względem właściwości głównie ściągających, moczopędnych, nasennych oraz przeciwzapalnych. Stosowany był w leczeniu krwotoków oraz w przypadku występowania krwi w moczu. Zewnętrznie używany był jako preparat przeciwko łysieniu oraz przy wypryskach. Podpalone zioło uczepu trójlistkowego używane jest do odstraszania owadów i much. Roślina wykorzystywana jest także do produkcji farby do włosów.
Skład:
- tanina
- chalkony
- katechiny
- flawonoidy
- garbniki
- α-pinen
- pektyny
- polisacharydy
- kumaryny
- mangan
- flawony
- flawanony
- auronony
Właściwości:
- antyseptyczne
- moczopędne (diuretyczne) (zwiększa objętość wydalanego moczu)
- przeciwalergiczne (łagodzi objawy alergii)
- przeciwbakteryjne
- przeciwcukrzycowe (hipoglikemizujące; zmniejsza stężenie glukozy we krwi)
- przeciwgrzybicze
- przeciwobrzękowe i przeciwwysiękowe
- przeciwutleniające (antyoksydacyjne)
- przeciwwzdęciowe (wiatropędne)
- przeciwzapalne
- przeciwnadciśnieniowe (hipotensyjne)
- ściągające
- immunomodulujące
- napotne
Jest źródłem wielu substancji biologicznie czynnych, m.in.:
- kwasów fenolowych (m.in. chlorogenowego, kawowego, rozmarynowego i cykoriowego),
- flawonoidów (m.in. kwercytyny, apigeniny),
- tanin,
- kumaryn,
- awonów (m.in. luteolina i cynarozyd),
- chalkonów (m.in. buteina),
- auronów (m.in. sulfuretyna i maritimetyna),
- awanonów (m.in. awanomareina),
- arabinozy, galaktozy, ramnozy,
- nienasyconych kwasów tłuszczowych (m.in. kwasu linolowego),
- pektyn,
- związków śluzowych,
- kwasów organicznych,
- związków gorczycowych,
- poliacetylenów,
- witaminy C,
- karotenoidów,
- żelaza i manganu,
- olejków eterycznych zawierających m.in. α-pinen, β-elemen, p-cymen.
